Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
01 กันยายน, 2557, 20:40:57

   

ผู้เขียน หัวข้อ: มอม  (อ่าน 13206 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
มะเอ@รักควาย
ผู้ทรงคุณวุฒิ
*


เพศ: หญิง
กระทู้: 1,501
สมาชิกลำดับที่ 6
จะขอตามรอยของพ่อท่องคำว่า"เพียง"และ"พอ"จากหัวใจ



| |

« เมื่อ: 22 พฤษภาคม, 2551, 19:46:54 »

มอม
ผู้แต่ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
รูปแบบ เรื่องสั้น
ที่มาของเรื่อง เรื่องมอมได้ตีพิมพ์เผยแพร่มานานแล้ว และยังคงได้รับความนิยมมาทุกยุคสมัย

มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้แถลงว่าเป็นเรื่องสั้นที่ท่านรักมากเป็นพิเศษ เพราะเขียนขึ้นจากประสบการณ์ของท่านซึ่งรักและเลี้ยงสุนัข เนื้อเรื่องย่อ มอมเป็นสุนัขพันธุ์ทาง พ่อเป็นสุนัขพันธุ์อัลเซเชี่ยนอยู่ตึกใหญ่ถนนเพชรบุรี แม่เป็นสุนัขไทยอยู่แถวตลาดประตูน้ำ มอมเป็นลูกโทนเกิดที่ใต้ถุนบ้านไม้สองชั้น แถวมักกะสัน อาศัยอยู่กับนาย นายผู้หญิง และหนูลูกของนาย เมื่อมอมโตเป็นหนุ่ม แม่ก็ทิ้งมอมไป มอมจึงอยู่กับนายและผูกพันกับนายมากเป็นพิเศษ นายเป็นชีวิตของมอม มันเคยทิ้งนายไปครั้งเดียวเมื่อไปหลงรักนางนวลโดยหายออกจากบ้านไป ๔ - ๕ วัน เมื่อกลับมาแล้วก็ไม่เคยคิดทีจะทิ้งนายไปไหนอีกเลยมอมอยู่กับนายอย่างมีความสุข สิ่งที่นายสอนและมอมจดจำได้เพียงอย่างเดียว คือเมื่อนายขว้างกิ่งไม้ลงไปในน้ำ มอมก็จะกระโดดน้ำว่ายไปคาบกิ่งไม้มาส่งให้นาย มอมอยู่กับนายอย่างเป็นปกติสุขมาได้ ๒ ปีกว่า มอมก็สังเกตเห็นความผิดปกติและความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ เช่น มีรถบรรทุกขนาดใหญ่วิ่งตามกันมา ผู้คนจับกลุ่มพูดกันและมีสีหน้าผิดปกติ เห็นคนรูปร่างเตี้ยล่ำผิดกับคนไทยที่มอมรู้จักตั้งแต่นั้นมา นายก็เริ่มหายออกไปจากบ้าน หลายวันจึงกลับมาครั้งหนึ่ง และต่อมานายก็หายไปแล้วไม่กลับมาอีก จนกระทั่งเวลาผ่านไป ๑ ปี นายผู้หญิงเศร้าโศกมาก และฐานะความเป็นอยู่ก็ลำบากมากด้วย นายผู้หญิงนำของเก่าในบ้านออกขายเพื่อประทังชีวิตแม่ลูก มอมเองก็ต้องอดมื้อกินมื้อด้วยเช่นกัน อีก ๒ ปีผ่านไป นายก็ยังไม่กลับมา ในที่สุดคืนหนึ่ง บ้านได้ถูกระเบิดและไฟไม้หมดทั้งหลัง นายผู้หญิงและหนูตายอยู่ในหลุม มอมเองก็บาดเจ็บถูกสะเก็ดระเบิดที่ขา เดินโซซัดโซเซไปอยู่ที่หน้าบ้านใหญ่หลังหนึ่ง คุณแต๋วลูกสาวเจ้าของบ้านมาพบเข้า จึงนำมอมไปเลี้ยง และเรียกชื่อว่า ? ดิ๊ก ?มอมอยู่กับคุณแต๋วอย่างสุขกายแต่ใจยังคงรอคอยนายกลับมาคืนวันหนึ่งในฤดูร้อนอีก ๒ ปีต่อมา ครอบครัวของคุณแต๋วไปตากอากาศที่ต่างจังหวัด
กันหมด มอมเห็นขโมยแอบเข้ามาในบ้านของคุณแต๋ว มันตั้งใจจะจับขโมยให้ได้ แต่พอลมพัดพาเอากลิ่นตัวของชายคนนั้นมาเข้าจมูก มอมก็จำได้ว่าเป็นนายที่มันรอคอย นายได้บอกให้มอมกลับไปเพราะตนเองลำบากมาก สาเหตุที่ต้องมาเป็นขโมยเพราะไม่มีงานทำ ไม่มีบ้านและไม่มีอะไรเหลือเลย นายจึงขโมยครั้งนี้เป็นครั้งแรก แต่เพราะมอม จึงทำให้นายไม่กล้าทำผิดอีก มอมรบเร้าและแสดงให้เห็นว่าจะขออยู่กับนาย แม้ว่านายจะไล่มอมอย่างไร มอมก็ไม่ไป ในที่สุดนายต้องจำยอมให้มอมติดตามนายไป

ที่มาจาก  http://www.curadio.chula.ac.th (เคยอ่านตอนเด็กๆยังติดใจในเนื้อหา)
บันทึกการเข้า




mr.blog
สมาชิกมาใหม่
*


กระทู้: 6
สมาชิกลำดับที่ 4976

เว็บไซต์

| |

« ตอบ #1 เมื่อ: 11 พฤษภาคม, 2553, 22:20:46 »

เรียนเรื่องนี้อยู่ฮะชอบมากมายเลยหุๆ

อีกอย่างเห็นมีทำเป็น ละครด้วยนี่ ใช่ปะนะ ไม่แน่ใจอะ ออิอิ
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: