Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
23 เมษายน, 2557, 13:45:18

   

ผู้เขียน หัวข้อ: กว่าจะมาเป็น คาราบาว ไม่ง่ายอย่างที่คิด ตอน กำเนิด "เล็ก คาราบาว"  (อ่าน 10260 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
NotBao
คนบ้านเดียวกันฺ
รองแม่ทัพภาค
*****


เพศ: ชาย
กระทู้: 3,944
สมาชิกลำดับที่ 106
เป็น"ควาย"มันไม่มีปัญญา ปัญหาเลยไม่มี



| |

« เมื่อ: 19 ธันวาคม, 2551, 20:13:13 »

[url=http://imagehost.thaibuzz.com/show.php?id=89b304d4aee350c1388ad110375841c7][/url]


กว่าจะมาเป็น คาราบาว ไม่ง่ายอย่างที่คิด
ตอน กำเนิด เล็ก คาราบาว


ณ ผับเล็กๆแห่งหนึ่งชื่อว่า "ตะเกียงแดง" ตั้งอยู่บริเวณใต้ถุนโรงหนังออสการ์   ถนนเพชรบุรีตัดใหม่  คืนหนึ่งของกลางปี  2521  เวลาประมาณสามทุ่ม เด็กสามคนขึ้นไปเล่นดนตรีอย่างเมามันในอารมณ์  อี๊ดเล่นแบนโจ มานิตย์ เพื่อนจากโคราช เล่น กีต้าร์ ผมรับหน้าที่โซโล นั้นคือราตรีแรกที่ผม กลับมาเหยียบแผ่นดินไทย หลังจากไปเรียนอยู่ที่ฟิลิปปินส์สองขวบปี ผมกลับมาอย่างเงียบๆแทบจะไม่มีใครรู้  ผมเล่นอยู่ถึงหนึ่งอาทิตย์ จนแม่ที่สุพรรณทราบข่าว จึงให้คนมาตาม นั่นเองที่ทำให้ผมได้กลับไปกราบเท้าพ่อแม่ แม่ยิงคำถามแรกในทันทีที่ได้เห็นหน้า "ลูกเรียนไม่จบหรือไร ถึงมาแบบเงียบเชียว" ผมเผลอหัวเราะ แล้วบอบกับแม่ว่า ไม่มีอะไรหรอกผมเรียนจบแล้ว กลับมาเห็นอี๊ด(พี่ชายฝาแฝด)เขาเล่นดนตรีกัน ก็เลยอยู่ช่วยเขาเล่นแล้วติดลมน่ะ พ่อถามต่อแล้วจะเอายังไงกับชีวิต ผมบอกว่า ขอหางานทำสักระยะหนึ่งก่อนถ้ามันไปไม่ไหวจริงๆ ก็จะกลับมาอยู่กับพ่อกับแม่ งานครั้งแรกของผมเป็นหัวหน้าสถาปนิกรับออกแบบให้กับบริษัทเอกชน เราไปกันได้ดีกับที่นี่ แม้ผมจะมีประสบการณ์น้อยกว่าบรรดาลูกน้องก็ตาม ออกแบบปั๊มน้ำมันข้างตลาดอินทรารักษ์ โรงงานผลิตขนมเด็ก นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ฯลฯ เรียกได้ว่าไม่เลวเลยทีเดียว สำหรับการเริ่มต้นอาชีพสถาปนิก อย่างน้อยก็พอได้กินได้อยู่โดยไม่เดือดร้อน


เมื่อเขียว และไข่ เพื่อนที่เรียนที่ฟิลิปปินส์ด้วยกันกลับมา วงดนตรี คาราบาว ของพวกเราก็เริ่มสานต่อขึ้นอีกครั้ง ผมไปติดต่องานที่ โรงแรมวินเซอร์ สุขุมวิท 20 ออดิชั่น ให้เขาดู เขาก็รับเราเข้าทำงานโดยไม่มีปัญหา แต่วงเราเล่นได้ไม่ถึงสี่เดือนก็โดนไล่ออก สาเหตุนั้นน่าขำสิ้นดี คือเราติดรีเซฟชันของร้าน เล่นเสร็จแทนที่จะกลับบ้าน ดันนั่งดื่มต่อ พวกเธอก็ชอบนักดนตรีอย่างเราโดยไม่ยอมรับแขก มานั้งอยู่ที่โต๊ะเรากันหมดเลย แล้วพวกเราก็โดนไล่ออก

หลังจากที่โดนไล่ออกผมกับเขียวก็เลยไปรวมกับ คุณสุเทพ แห่งวงโฮป ส่วนเจ้าไข่ ขอยุติการเป็นนักดนตรี ไปยึดอาชีพรับเหมาก่อสร้างอยู่ทางภาคใต้ ผมและเขียวตะเวนตาม วงโฮป ไปเล่นที่ต่างๆ อีกสองสามแห่ง ก่อนจะมาถึง ดิกเก็นผับ โรงแรมเพรสซิเดนซ์  สุขุมวิท 11 ที่นี่เองที่ผมมีปัญหาค่อนข้างเยอะ เรื่องการแต่งตัวไม่สุภาพหนึ่งล่ะ ใครจะตักเตือนผมก็ไม่รับฟัง อีกปัญหาหนึ่งคือเขาไม่ให้ร้องเพลงไทย เพลงอย่าง "ลุงขี้เมา" หรืออย่าง  "หนุ่มสุพรรณ" โดนห้ามร้องเด็จขาด เขาบอกว่าเป็นสถานที่ขายเหล้า แล้วเสือกมาร้องเพลงที่มีคนตายเพราะเหล้า ใครเขาจะเข้ามาอุดหนุน?


แต่ผมก็ยังคงร้อง โดยไม่ใส่ใจคำสั่งห้าม ในที่สุดจนวงโฮป ถูกไล่ออก และคุณสุเทพก็ไล่ผมออกจากวงโฮปด้วยเหมือนกัน วันที่โดนไล่ออกผมยังจำมันได้ดี วันนั้นชายร่างสูง ผิวขาว หนวดงาม เข้ามานั่งฟังพวกเราเล่น ชายผู้นี้มีฝีมือทางดนตรีฉกาจฉกรรจ์ เป็นที่เลืองลือในหมู่เพื่อนๆ และหมู่นักดนตรีด้วยกัน ผมเรียกเขาว่า "หนูเล็ก" ตามที่แม่เขาเรียก เมื่อครั้งที่ผมไปคลุกคลีอยู่ที่บ้านแถวศรีย่านของเขาเล็กเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับผมที่ ก่อสร้างอุเทนถวาย ช่วงก่อนที่ผมจะไปเรียนต่อที่ ฟิลิปปินส์ เล็กตกงานและไม่ได้เรียนต่อ ผมจึงชวนมาเล่นโฟล์คซองด้วยกันที่เจริญผล แล้วก็แยกย้ายกันไป ผมไปเรียนต่อ ส่วนเล็กยิ่งพาชีวิตเดินหน้าลึกลงไปในถนนสายดนตรีกลับมาอีกครั้งผมยิ่งเห็นว่าฝีมือเขาจัดจ้านขึ้นไปมาก


วันที่ผมโดนไล่ออกวันนั้น เล็กมาหาผมด้วยความคิดถึง เขามากับบี๋ เดลซาริโอ ลูกครึ่ง ไทย-ฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นเพื่อนของเขียวกับผม เรารู้จักกันที่มะลิลา วันนั้นเล็กตะโกนขอเพลงอันตรายคือเพลง "ลุงขี้เมา" ผมรู้แล้วว่าหากผมฝืนกฎ ร้องตามคำขอ ต้องเกิดปัญหาใหญ่แน่ๆ แต่ผมก็ไมยี่หระ ที่จะร้องตามคำขอของเล็ก ร้องยังไม่ทันจบเพลง ผู้จัดการก็เรียกลงไปคุย  ผลคือโดนไล่ออกเมื่อเล็กรู้ว่าเราโดนไล่ออก เขาก็ระเบิดอารมณ์ เข้าใส่กับโต๊ะ เก้าอี้ ตะเกียง ดวงไฟ จนแขกในโรงแรมต่างแตกตื่น ผมกับเพื่อนต้องช่วยกันดึงเล็ก ออกมาจากโรงแรมอย่างทุลักทุเล 


และนี่คือเหตุการณ์ซึ่งกลายมาเป็นตัวแปรสำคัญ ผมไม่รู้สึกเสียดายหรือเสียใจเลยที่ผมโดนไล่ออก เพราะสิ่งที่ผมได้กลับยิ่งใหญ่มหาศาลนัก คือสิ่งที่นำมาสู่การตัดสินใจที่จะทำงานร่วมหัวจมท้ายด้วยกัน เล็ก ปรีชา ชนะภัย จึงกลายมาเป็น เล็ก คาราบาว นับตั้งแต่บัดนั้น!
 
[url=http://imagehost.thaibuzz.com/show.php?id=1d2753e3bb4342339f9969370e526647][/url]


มีมิตรแท้แค่หนึ่งเดียวเยียวยาได้
มีมิตรเทียมมากมายตายคาที่
มนุษย์เป็นสัตว์สังคมนับล้านปี
คบมิตรแท้เสี้ยวนาที ซิรอดตาย

ข้อมูลทั้งหมด จาก หนังสือ ก้าวแรกของชีวิต ก้าวที่สองของคนดนตรี โดย ยืนยง โอภากุล


[URL=http://xn--12c6cez7ezb.com/][/URL]

 
บันทึกการเข้า





หากหัวใจยังรักควาย  ๓oปี คาราบาว
กระแสลมยิ่งแรงพัดผ่าน ดวงวิญญาณยิ่งกล้ายิ่งแกร่ง
ฝ่าคลื่นลมด้วยใจมุ่งมั่น ดวงตะวันสีทองส่องแสง


tonaor
คนบ้านเดียวกัน
สมาชิกมาใหม่
*****


เพศ: หญิง
กระทู้: 93
สมาชิกลำดับที่ 319
คนจนผู้ยิ่งใหญ่จะไปกลายเป็นคนล่าฝัน



| |

« ตอบ #1 เมื่อ: 19 ธันวาคม, 2551, 21:57:57 »

ยอดมากเลย คุณหนูเล็ก.......สุดๆ
ทุกข์ที่เกิดช้ำเพราะใจนำพรำ่เพ้อ
หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข

ชอบมากๆ
บันทึกการเข้า

จะอยู่จะรักดูแลได้ไหม กับคนเช่นนี้
ไม่มีความดี ที่จะพอให้ใคร 
         แต่แม้เป็นคนเช่นนี้ ก็ยังรักเธอดังดวงใจ
ไม่เคยยินยอมให้ใคร เท่าที่มีให้เธอ

 

jeab
บุคคลทั่วไป

| |

« ตอบ #2 เมื่อ: 19 ธันวาคม, 2551, 22:34:41 »

                            เราว่า น๊อตหน้าเหมือนน้่าเล็ก ตอนหนุ่มๆเลย
บันทึกการเข้า

Natnarak
หัวหน้างาน
*****


เพศ: หญิง
กระทู้: 789
สมาชิกลำดับที่ 17
อย่ายอมแพ้โดยที่ไม่ได้ต่อสู้


เว็บไซต์

| |

« ตอบ #3 เมื่อ: 20 ธันวาคม, 2551, 13:50:58 »

รักน้าเล็กบาว...มากมาย เหนือคำจะบรรยาย..สุดยอดนักดนตรีในดวงใจ ตลอดกาล และ ตลอดไป

รักนะ
บันทึกการเข้า

ชีวิตมันอย่างนี้ แค่นี้ เท่านี้เพื่อนเอย.

จะแปลกตรงไหนที่ใครจะมองอย่างไร

ไม่แปลกตรงไหนที่ใครจะคิดอย่างไร

เจี๊ยบ@กลางดง
หัวหน้างาน
*****


เพศ: หญิง
กระทู้: 565
สมาชิกลำดับที่ 311


| |

« ตอบ #4 เมื่อ: 20 ธันวาคม, 2551, 20:52:41 »

รักน้าเล็กบาว...มากมาย เหนือคำจะบรรยาย..สุดยอดนักดนตรีในดวงใจ ตลอดกาล และ ตลอดไป

รักนะ

 

เกรงใจพี่นิดนึงได้มั๊ยนัท จะพูดอะไรก้อนะ...

ฮ่า ฮ่า   




บันทึกการเข้า

บางคนว่าฉันเป็นคนบ้า   บางคนว่าสติไม่ค่อยดี

ฉันน้อมรับทุกอย่างที่คนเขาว่า

ak_2528
บุคคลทั่วไป

| |

« ตอบ #5 เมื่อ: 21 ธันวาคม, 2551, 14:15:05 »

มีมิตรแท้แค่หนึ่งเดียวเยียวยาได้
มีมิตรเทียมมากมายตายคาที่
มนุษย์เป็นสัตว์สังคมนับล้านปี
คบมิตรแท้เสี้ยวนาที ซิรอดตาย

แม่นหลาย มักหลาย
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: