Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
22 พฤศจิกายน, 2560, 16:17:50

   

ผู้เขียน หัวข้อ: เราเป็นทุกข์แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเป็นทุกข์เสียก็มาก  (อ่าน 472 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
ยามเฝ้าบอร์ด
ผู้ดูแลบ้าน
เจ้าหน้าที่อาวุโส
*****


กระทู้: 2,574
สมาชิกลำดับที่ 1
มือปราบเกรียน



| |

« เมื่อ: 27 ตุลาคม, 2559, 02:11:29 »

เราเป็นทุกข์แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเป็นทุกข์เสียก็มาก

เรามีความต้องการอย่างนั้นอย่างนี้อยู่ตลอดเวลา เพื่อสนองความใคร่ของกิเลสตัณหา แล้วก็ไม่รู้สึกว่าเป็นทุกข์ เราหาวิธีกลบเกลื่อนความทุกข์ ความทุกข์ที่เป็นเรื่องทางวัตถุก็กลบเกลื่อนกันด้วยยาเสพติด จนยาเสพติดนี่ก็น่าจะเป็นของประเสริฐไปเสีย เพราะว่าคนมันใช้กลบเกลื่อนความทุกข์

เดี๋ยวนี้มนุษย์หันไปในทางที่จะมีสิ่งกลบเกลื่อนความทุกข์ มากกว่าที่จะสนใจว่าเราจะดับทุกข์ตรงๆ ด้วยธรรมะ นี่ธรรมะจึงไม่เจริญในโลกของมนุษย์ปัจจุบันที่ไม่รู้สึกว่ามีทุกข์ ล้วนแต่รู้สึกว่าไม่มีทุกข์ ถ้าจะมีทุกข์อะไรบ้าง ฉันก็มีสิ่งกลบเกลื่อน

เพราะฉะนั้นธรรมะหรือศาสนาก็ถูกละเลย  เฉยเมย ทอดทิ้งจนกระทั่งมันค่อยๆ เลือนไปไม่ค่อยมาอยู่ในความสนใจ แล้วคนได้เป็นทุกข์กันอย่างบ้าหลัง ทุกข์กันอย่างไม่รู้สึกตัว ทุกข์อย่างโง่เขลา ทุกข์อย่างยิ่ง ทุกข์อย่างแรงโดยไม่ต้องรู้สึกตัว นี่ก็แก้ไขไม่ได้เพราะมันไม่ยอมรับว่าเป็นทุกข์หรือมีทุกข์หรือจะต้องดับทุกข์ แต่มันจะดิ้นรนหาทางออกด้วยการกลบเกลื่อน ก็เลยได้แค่แย่งชิงสิ่งที่จะกลบเกลื่อนความทุกข์ นี่กำลังมีอยู่ในโลกอย่างนี้

พุทธทาสภิกขุ
ธรรมะที่เกี่ยวกับชีวิต ปี ๒๕๒๔
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: