Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
19 กันยายน, 2560, 18:29:03

   

ผู้เขียน หัวข้อ: อะไร ๆ ก็มารวมอยู่ในเราคนหนึ่ง ๆ  (อ่าน 140 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
ยามเฝ้าบอร์ด
ผู้ดูแลบ้าน
เจ้าหน้าที่อาวุโส
*****


กระทู้: 2,462
สมาชิกลำดับที่ 1
มือปราบเกรียน



| |

« เมื่อ: 20 กันยายน, 2559, 07:13:15 »

"อะไร ๆ ก็มารวมอยู่ในเราคนหนึ่ง ๆ"

อย่างที่ว่านี้เป็นภาษาพูดโดยเฉพาะทางพุทธศาสนา

ในที่นี้ก็พูดว่า  อะไร ๆ ที่ใหญ่โตมหึมานั้น  มันรวมอยู่ในเราคนหนึ่ง ๆ นี้  ซึ่งเข้าใจยากสำหรับคนทั่วไป  แต่ถ้าท่านไม่ลืมหัวข้อ ๔ หัวข้อ  ที่ว่าตัวธรรมชาติ  กฎธรรมชาติ  หน้าที่ตามธรรมชาติ  และผลตามธรรมชาติ  แล้วก็จะเข้าใจได้ทันที  ว่าเนื้อตัวของเรานี้  เลือดเนื้อสังขารร่างกายนี้  คือ  ธรรมชาติ;   แล้วก็มีกฎ  เช่นกฎแห่งความไหลเวียนเปลี่ยนแปลงทางฟิสิกส์ก็ดี  ทางวิญญาณก็ดี ทางลักษณะอย่างอื่นก็ดี  มันก็เป็นกฎของธรรมชาติอยู่ในเนื้อในตัวนั้น;   แล้วมันก็มีหน้าที่  นับแต่ต้องกิน  ต้องอาบ  ต้องถ่าย  ไปจนถึงต้องปฏิบัติการงาน  ต้องทำอย่างอื่นทุกอย่างที่ต้องทำแล้วก็ได้ผล.

ทีนี้  ที่เขาพูดว่ารวมอยู่ในคน คน หนึ่งนั้น  เป็นคำพูดเฉพาะ  ใช้พูดทางพุทธศาสนาว่า 

สิ่งใดก็ตาม  ถ้ามันไม่ปรากฏแก่อายตนะของเรา  มันก็เหมือนกับไม่มี 

คือถ้ามันไม่ปรากฏแก่ตา หู จมูก ลิ้น กาย  และไม่ปรากฏแก่ใจของเราแล้ว  มันก็มีค่าเท่ากับไม่มี 

ท่านลองสมมติตัวเอง  สมมติมนุษย์ดู  ว่าถ้าไม่มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เสียแล้ว  อ้ายสิ่งมหึมาอะไรเหล่านี้  มันก็ไม่มี  คือไม่ปรากฏ  มีค่าเท่ากับไม่มี  ฉะนั้นจึงถือว่า  อะไร ๆ มันสำเร็จอยู่ที่จิตของมนุษย์  ซึ่งเราสมมติเรียกว่าเป็นตัวเรา  ความรู้สึกได้นั้น  มีอยู่  ฉะนั้นจึงเรียกว่า “เรา” มีอยู่.   

หลักของคนชั้นหลัง  นักปรัชญาชั้นหลังก็พูดอย่างนี้  ซึ่งพุทธศาสนาหรือคนก่อนพุทธศาสนา  เขาก็พูดกันอยู่แล้ว  เพราะฉะนั้นเราจะต้องมองย้อนดูที่ตัวเราเล็ก ๆ อันยาวประมาณวาหนึ่งที่ยังเป็น ๆ อยู่นี้.  ที่พูดว่า “เรา” ก็คือว่ายังเป็น ๆ อยู่  มีสัญญาและใจ  มีความจำ  ความรู้สึกสมปฤดี  ไม่ฟั่นเฟือน  แล้วก็มีความคิดนึกได้;   นี่เรียกว่า “เรา” ละ  คือสมมติเรียกว่า “เรา”;   ทั้งหมดมันรวมอยู่ในมนุษย์คนหนึ่ง ๆ คือที่ใจของมนุษย์คนหนึ่ง ๆ สำหรับมนุษย์คนหนึ่ง ๆ ถ้าไม่อย่างนั้น  มันก็ไม่มีค่าอะไร.   เราจะต้องทำความเข้าใจต่อสิ่งเหล่านี้  ต่อสิ่งที่เราเรียกว่า “เรา” นี้.

ทั้งนี้  หมายความว่า  เรายังไม่เข้าใจแม้สิ่งที่เรียกว่าตัวเราเอง. ถ้าเราเข้าใจ  เราก็จะรู้จักถึงขนาดที่เรียกว่ารู้จักโลกทั้งหมด  ชนิดที่มีอยู่ในตัวเรา  กระทั่งรู้จักธรรมทั้งหมด  เท่าที่มีอยู่ในตัวเรา. ทีนี้ไม่มีใครสนใจเรื่องนี้  ไม่มีการศึกษาระบบไหน  นอกจากทางพุทธศาสนา  ที่จะสอนให้สนใจและเข้าใจเรื่องนี้.

เมื่อท่านไม่เคยผ่านพุทธศาสนามาจนถึงระดับนี้  ท่านก็ไม่เคยสนใจ  ไม่เข้าใจ  และไม่รู้จักสิ่งที่เรียกหรือถือกันว่า “โลกภายในตัวเรา” หรือสากลจักรวาลทั้งหมดภายในตัวเรา  ซึ่งในที่นี้อาตมาเรียกว่า “ธรรม” อันแสนจะมหึมานี้  ภายในตัวเรา.

#จดหมายเหตุพุทธทาส
ตุลาการิกธรรม พ.ศ. ๒๕๑๒
ปัญหาทั้งหมด  รวมอยู่ที่สิ่งที่เรียกว่า “เรา”
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: