Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
18 พฤศจิกายน, 2560, 18:55:11

   

ผู้เขียน หัวข้อ: เสือกัดกินพระธุดงค์  (อ่าน 2146 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
นภดล มณีวัต
ผู้ดูแลบ้าน
ผู้บัญชาการสูงสุด
*****


เพศ: ชาย
กระทู้: 19,597
สมาชิกลำดับที่ 2
คนจนผู้ยิ่งใหญ่


เว็บไซต์

| |

« เมื่อ: 08 กรกฎาคม, 2558, 20:46:23 »

เสือกัดกินพระธุดงค์

จะไปด่านซ้ายไหว้พระธาตุศรีสองรัก แล้วจึงจะลงไปหล่มเก่าหล่มสัก ตอนที่จะเดินทางข้ามดงนี้แหละมันลำบาก เพราะเหตุการณ์เสือกัดกินพระธุดงค์ เพิ่งเกิดขึ้นใหม่ๆ

โยมเขาเล่าให้ฟังว่า “ อาจารย์บ่ย้านเสือคาบเอาไปกินบ้อข้าน้อย”
“ เป็นอย่างใดละโยม”

เขาก็เลยเล่าให้ฟังว่า“ มีพระธุดงค์ ๒ องค์ จะข้ามดงหนานี้มาจากทางด่านซ้าย มาจากบ้านวังยาว มาถึงกลางดงมาถูกอากาศเย็นอากาศชื้นในดงไข้ป่าที่เป็นอยู่ก็กำเริบหนัก หมดแรงอยู่กลางดงจะเดินทางต่อก็ต่อไปไม่ได้ไม่มีแรงเดิน

จึงเสาะหาที่พอจะนอนพักกางกลดได้ก็ให้หมู่กางกลดให้เพื่อจะได้พักอยู่ก่อน บอกเพื่อนว่าคงไม่เป็นอะไรหรอก ขอให้หมู่เพื่อนเดินทางออกให้พ้นดงหนาดงเสือป่าช้างนี้ก่อนจะมืดพระอาทิตย์ตก

เพื่อนองค์ที่จากไปก็สัญญาบอกว่าให้ระวังอันตรายจากเสือ หากเสือย่องเข้ามาหาขอให้ขึ้นต้นไม้สูงหนีภัยให้ได้ แล้วก็ออกไปจนพ้นดงหนาป่ากว้างนั้น

รุ่งเช้าก็ชวนชาวบ้านฟากนี้เข้าดงหมายจะไปเอาพระรูปนั้นมารักษาเยียวยา แต่พอไปถึงก็เหลือแค่ร่องรอยบริขารกระจัดกระจายในบริเวณใกล้ที่นอน กลดยังกางค้างอยู่ พากันสันนิษฐานว่า เสืออาจตระครุบขณะหลับเผลอตัวไปหรือไม่ก็ขณะออกไปปัสสาวะนอกมุ้งกลด เสือคาบเอาไปกิน เสาะหาศพหาคราบก็ไม่พบไม่เจอ

ชาวบ้านว่า “เสือป่านี้มันได้กินคนมาหลายคนแล้วมันจึงติดเลือดคนไม่กลัวคน”
“ขอให้ท่านพากันคิดอ่านให้ดี วันนี้ขอให้พักอยู่นี่ก่อน พรุ่งนี้ฉันจังหันแต่เช้ามืด เตรียมน้ำดื่มให้พร้อม ฉันแล้วก็เดินทางทันทีห้ามนั่งพัก นั่งแต่ยามฉันน้ำ เดินอยู่ตลอดจนค่ำมืดจึงจะทะลุไปถึงฝั่งดงข้างโน้น”

จึงตกลงตามคำของโยม ตื่นเช้าเขาเอาจังหันมาให้ฉัน ฉันแล้วก็ลาโยมออกเดินทางทั้งวัน จนบ่ายแก่ก็ยังอยู่กลางดงอยู่ ไปพบปะเอาพวกพ่อออกแม่ออกโยมจากฝั่งด่านซ้ายข้ามมาฝั่งภูเรือฝั่งนี้ เขาเห็นพระแล้วก็ดีใจ เพราะได้ยินเสียงช้างป่าหากินหักไม้เสียงดังโป๊ะปะๆ อยู่

โยมหมู่นี้เขาว่าให้ระวังเด้ออาจารย์ หมู่ช้างแม่ลูกอ่อน ให้ฟ่าวรีบเดินหนีไปไวๆ กลัวมันได้กลิ่นมนุษย์

ท่านพรหมกับเราพอได้ยินคำว่าช้างแม่ลูกอ่อนก็มองหน้ากันว่าจะเอายังไงจะเดินทางต่อหรือกลับคืน

แต่ก็ทำใจแข็งเป็นอวดเก่ง “ ผมสละแล้วนะครับ คุณพรหมว่าอย่างใด”
“ ผมก็สละเหมือนกัน”

โยมเขาก็ว่า “โอย... เจ้าป่าเจ้าเขาขอจงคุ้มครองครูบาอาจารย์ ๒ องค์นี้ให้ปลอดภัยแนถ้อน อย่าให้ช้างเหยียบเลย”

โยมเขาก็รีบด่วนออกจากป่าเหมือน ต่างฝ่ายก็ลากันไปอย่างรีบด่วน
ก็จริงอย่างเขาว่า ทางที่เราผ่านไปก็เห็นร่องรอยของช้างป่า ขี้ช้างยังกองใหม่ๆอยู่ เยี่ยวมันยังอุ่นๆ อยู่

กับพระพรหมก็พากันทะลุออกพ้นป่าไปอย่างปลอดภัย ถึงบ้านวังยาว ก็พักอยู่นั่นหลายวัน แล้วก็เดินทางต่อไปไหว้พระธาตุศรีสองรัก”

ธรรมะประวัติหลวงปู่จาม มหาปุญโญ
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: