Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
18 พฤศจิกายน, 2560, 18:59:50

   

ผู้เขียน หัวข้อ: โป๊ยเซียนจริงๆแล้ว ท่านคือใคร?  (อ่าน 415 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
นภดล มณีวัต
ผู้ดูแลบ้าน
ผู้บัญชาการสูงสุด
*****


เพศ: ชาย
กระทู้: 19,597
สมาชิกลำดับที่ 2
คนจนผู้ยิ่งใหญ่


เว็บไซต์

| |

« เมื่อ: 07 มิถุนายน, 2558, 21:19:48 »

โป๊ยเซียน จริงๆแล้ว ท่านคือใคร?   โดยหลวงพ่อฤาษีฯ วัดท่าซุง
   
คำว่าโป๊ยเซียน เซียนนี่เขาแปลว่าผู้วิเศษ โป๊ยแปลว่าแปด โป๊ยเซียนนี่แปลว่าผู้วิเศษแปดท่าน ได้แก่ พระอรหันต์แปดทิศ อาศัยที่พระต้องยืนกันเขต หรือยืนรักษาเขต ชี้เขต ๘ องค์ ยืนอยู่ใน ๘ ทิศ ประกาศเขตให้พระสงฆ์ทำสังฆกรรม ที่เวลานี้ที่เราเรียกกันว่า อุโบสถ

โป๊ยเซียน จริงๆ แล้ว ท่านคือใคร ?  หลวงพ่อพระราชพรหมยาน (หลวงพ่อฤาษี วัดท่าซุง)
   
ในสมัยเมื่อองค์สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงอุบัติขึ้น และพระพุทธศาสนาได้แผ่ขยายเข้าไปในประเทศจีน ความจริงประเพณีเดิมเขาก็มีอยู่ ศาสนาขององค์สมเด็จพระบรมครูเข้าไปภายหลัง เราจะเห็นได้ว่าชาวจีนมักจะนิยมบูชารูป พระมหากัจจายนะ ชาวจีนจะเรียกท่านว่า พระสังกัจจายน์ เขาถือว่าเป็นพระที่มีลาภสักการะ ถ้าบูชาท่านจะมีความร่ำรวย
   
สิ่งของวัตถุของชาวจีนที่ปั้นขึ้นเป็นภาชนะ มักจะมีรูป โป๊ยเซียน คำว่า โป๊ยเซียน เซียน นี่เขาแปลว่า ผู้วิเศษ โป๊ย แปลว่า แปด โป๊ยเซียน นี่แปลว่า ผู้วิเศษแปดท่าน ได้แก่ พระอรหันต์แปดทิศ ฉะนั้น ในสมัยเมื่อองค์สมเด็จพระธรรมสามิสบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ยังทรงพระชนม์อยู่ เมื่อพระสาวกองค์ใด ได้สดับพระธรรมเทศนาขององค์สมเด็จพระบรมครู เป็นอรหันต์แล้ว องค์สมเด็จพระประทีปแก้ว ก็ส่งไปประกาศพระศาสนาในทิศต่างๆ
   
ในตอนนั้นยังมีพระน้อยอยู่ สมเด็จพระบรมครูก็ทรงแนะนำว่า จงช่วยกันไปสอนคนละทิศคนละทาง แต่ทิศหนึ่งอย่าไปพร้อมกัน ๒ องค์ ให้แยกกันไป ภายหลังเมื่อพระสาวกขององค์สมเด็จพระจอมไตรมีมาก ก็ย่อมไปอยู่ในแดนละหลายๆ องค์ได้ ในแดนที่จะพึงทราบมา เท่าที่สังเกตได้ แดนภาคเหนือของไทย ตั้งแต่จังหวัดลำปาง ลำพูน เชียงใหม่นี่ ทราบว่าเป็นแดนของพระโมคคัลลานะ เลยเชียงใหม่ขึ้นไปในเขตเชียงรายหรือเชียงตุง เป็นแดนของพระมหากัสสป

เข้าไปในเขตประเทศจีน เป็นแดนของพระมหากัจจายนะ ฉะนั้น สัญลักษณ์แห่งการบูชาพระของชาวจีน จึงมีรูปของ พระมหากัจจายนะ หรือ พระสังกัจจายน์ มากและที่ชาวจีนมีรูป โป๊ยเซียน คือ อรหันต์ ๘ ทิศ นี่ก็หมายความว่า ในสมัยที่องค์สมเด็จพระธรรมสามิสร ประกาศเขต ให้พระสงฆ์ทำสังฆกรรม ที่เวลานี้ที่เราเรียกกันว่า อุโบสถ คำว่า อุโบสถ หรือ ที่ทำสังฆกรรม ก็หมายถึงว่า เป็นที่ประชุมสงฆ์ ปรึกษาหารือกัน หรือ ประกาศผลบางเหตุบางประการ
   
อย่างนี้องค์สมเด็จพระพิชิตมารทรงกระทำขึ้น ให้พระอรหันต์ ๘ องค์ ไปยืนอยู่ใน ๘ ทิศ แล้วองค์สมเด็จพระธรรมสามิสรก็ถามว่า ที่นั่นใครยืนอยู่ พระที่ยืนอยู่ก็ตอบแก่องค์สมเด็จพระบรมครูตามชื่อของท่าน เช่น พระสารีบุตรยืนอยู่ ท่านก็ตอบว่า นี่สารีบุตรพระเจ้าข้า สมเด็จพระบรมศาสดาก็ถามว่า ตรงนั้นมีอะไรเป็นนิมิต เป็นเครื่องหมาย เป็นเครื่องกั้นเขต พระที่ยืนอยู่ก็ตอบองค์สมเด็จพระบรมโลกเชษฐ์ว่า มีหิน หรือ ต้นไม้ เป็นต้น
   
เป็นอันว่า อาศัยที่องค์สมเด็จพระทศพลแนะนำบรรดาพระภิกษุสงฆ์ว่าที่ควรจะทำสังฆกรรม คำว่าสังฆกรรม นี่คือ กิจที่สงฆ์พึงจะร่วมกันทำ ก็ให้ตั้งเขตประเภทนี้ไว้ และก็ห้ามบุคคลอื่นใดเข้าไปยุ่งในเขตนั้นเวลาที่พระสงฆ์ประชุมกัน จึงเรียกว่า แดนสังฆกรรม เวลานี้ เรียกว่า แดนอุโบสถ และฝังลูกนิมิต คำว่า นิมิต นี่ก็แปลว่า เครื่องหมายเป็นการกั้นเขต
   
การที่องค์สมเด็จพระบรมโลกเชษฐ์ทำครั้งแรกแบบนี้ ต่อไปบรรดาพระสงฆ์ทั้งหลาย ที่อยู่แยกกันไปในแดนไกล ก็พากันตั้งเขตเช่นเดียวกับองค์สมเด็จพระบรมโลกเชษฐ์ที่ตั้งไว้ เป็นที่ประชุมสงฆ์ ฉะนั้น อาศัยที่พระต้องยืนกันเขต หรือยืนรักษาเขต ชี้เขต ๘ องค์ บรรดาชาวจีนจึงเรียกว่า โป๊ยเซียน แปลว่า ผู้วิเศษ ๘ ท่าน เพราะว่า สมัยนั้นที่พระพุทธเจ้ากระทำ ก็มี พระโมคคัลลา พระสารีบุตร พระอนุรุธ พระมหากัจจายนะ พระอานนท์ เป็นต้น เป็นพระอรหันต์ที่มีความสำคัญทั้งหมด
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: