Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
16 กรกฎาคม, 2561, 04:07:19

   

ผู้เขียน หัวข้อ: ไกลเท่าเดิม  (อ่าน 5360 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
กวี บทเก่า
คนบ้านเดียวกัน
เจ้าหน้าที่
*****


เพศ: ชาย
กระทู้: 144
สมาชิกลำดับที่ 14328


| |

« เมื่อ: 30 พฤศจิกายน, 2555, 09:30:28 »

บางครั้ง..เรื่องราวของ
การดำเนินชีวิต..เรา
ย่อมจะต้องมีผู้คนมากมาย
ผ่านเข้ามาในชีวิต..
บางคน..ผ่านมาเพียงเพื่อ..จะผ่านไป
แต่กับบางคน..กับไม่เป็น..เช่นนั้น

จาก..คนแปลกหน้า
กลายเป็นคน..รู้จัก
จากคนรู้จัก..
กลายมาเป็น..คนคุ้นเคย
และบางครั้ง..ก็อาจ
กลายเป็น..คนที่ใช่
ที่ใช้..ลมหายใจ
ของความรู้สึก..ร่วมกัน

กาลเวลา..ได้สร้าง
ความเปลี่ยนแปลง
ให้แก่ทุกๆสิ่งในโลกนี้..เสมอ
ซึ่งสถานภาพ..ทางความรู้สึก
ของเรา..ก็อาจมีการเปลี่ยนแปลง
ตามกาลเวลาไปด้วย..เช่นกัน

บางคน..ยังคง..ความ
เป็นคนแปลกหน้า..อยู่ตลอด
ยังคงรักษา..ระยะห่าง..ของการรู้จักกัน

แต่บางคน..เปลี่ยนจากคนรู้จัก
เป็นคนที่ใช้ความรู้สึก..ร่วมกัน

ที่เราเรียกว่า..ความรัก

ทำลาย..ระยะห่าง..ที่ยาวไกล
ให้สั้นลงได้..ในความรู้สึก
ของคนสองคน..ที่รักกัน

แต่..เมื่อวันเวลาก้าวเดิน
ความรู้สึกดีๆ..ที่เคยมีต่อกัน
อาจห่างไกลออกไป
จนสุดสายตา..ปลายหัวใจ
เกินกว่าที่จะกลับมา
จากคนที่..เคยรักกัน
กลับกลายเป็นได้แค่
คนที่..เคยรู้จัก
ที่ไม่ใช่..คนรักกัน
และค่อยๆ..เปลี่ยนเป็น
คนแปลกหน้าทาง..ความรู้สึกไป

ซึ่ง..แน่นอน..ว่า
ระยะห่างของ..คนรู้จัก
กับ คนรักกัน.. ย่อมต้อง..ไม่เท่ากัน
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป..ได้เสมอ
ในสิ่งที่เคยคิดว่า..
ทำให้เรานั้น..สุขใจ

กาลเวลาเปลี่ยนไป
คนที่ไม่มั่นคง..ก็ย่อม
ต้องเปลี่ยนตาม..กาลเวลา
ซึ่งก็..ไม่มีมาตราใดๆ
ที่จะใช้วัดระยะห่าง
ของความรู้สึก..ของคนรักกันได้
หากแต่สิ่งที่บอกได้คือ
การกระทำ..ที่หมด..เยื่อใย

เราไม่สามรถระบุได้ว่า
หนึ่งความรู้สึกของ..เรา
ต้องเท่ากับหนึ่ง
การกระทำ..ของอีกคน

ระยะห่าง..ที่ใครคนหนึ่ง
ทิ้งเอาไว้ให้กับ..ใครอีกคนหนึ่ง
มันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน
คนหนึ่งนั้น..รู้สึกได้อย่าง..ชัดเจน

บทสรุป..ของความรู้สึก..เช่นนี้
จากระยะที่ห่าง..นานวันไป
สุดท้ายมันก็คงจะเป็นได้
แค่เพียง..เส้นขนาน

คนหนึ่ง..เดินตาม
เพราะยัง..รัก
อีกคนหนึ่ง..เดินหนี
เพราะ..หมดใจที่..จะรัก

และ..คนที่พยายาม
เพื่อให้ความรัก..ยังคงเดิม

คนนั้นล่ะ..คือคนที่
เจ็บปวดที่สุด..

ใน..คำ..ว่า..เรา..รัก..กัน


กวี บทเก่า
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: