Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
21 มกราคม, 2561, 19:29:56

   

ผู้เขียน หัวข้อ: หยุดได้เพียง..ความว่างเปล่า  (อ่าน 3104 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
กวี บทเก่า
คนบ้านเดียวกัน
เจ้าหน้าที่
*****


เพศ: ชาย
กระทู้: 144
สมาชิกลำดับที่ 14328


| |

« เมื่อ: 30 พฤศจิกายน, 2555, 09:28:07 »

บางครั้ง..ที่ฉัน
ได้เดินทางไปหยุด
ณ.สถานที่แห่งหนึ่ง..
ภาพความทรงจำ
และเรื่องราวต่างๆ
กับเธอคนหนึ่ง
ในสิ่งที่ผ่านมา..
ของสองเรา
ในความผูกพัน
ของวันวาน..
ดูเหมือนพึ่งเกิดขึ้น..
มาไม่นาน..

เป็นเหมือนดั่ง..
คนบนฟ้า..มาย้อนเวลา
ให้ฉัน..ได้มีเธอ..อีกครั้ง
หากแต่..ในความเป็นจริง
มันก็คงย้อนกลับไปได้
แค่เพียง..

ความคิด..ของฉัน..คนเดียว

ความทรงจำ..ระหว่างเรา
มันก็ยังคงเป็น..ของมัน..เสมอ
หากแต่ในความรัก..ของสองเรา
เป็นได้แค่เพียง..ช่วงๆหนึ่ง
กับคนสองคน..ที่เคยรัก

หากย้อนเวลากลับไปได้
ในความเป็นจริง..
สิ่งแรก..ที่ฉันจะทำ..คือ
ขอให้เรากลับมา
เป็นเหมือนเดิม..อีกครั้ง

แม้วันนี้..เธอจากไปแสนไกล
เกินกว่า..ที่จะย้อนกลับมา
เก็บ..ความรัก..ของสองเรา
ที่เราสองคนทอดทิ้ง..เป็นเพียง
ซากปรักแห่งรักของ..ความหลัง

แต่ฉัน..อยากจะบอกเธอว่า
ฉัน..ไม่เคยลืมเธอ
ไม่เคยลืม..ความรัก..ของสองเรา
ไม่เคยลืม..ไออุ่นจาก..สัมผัส
และ..ไม่เคยลืม..ทุกๆสิ่งที่เป็น..ของเธอ

ซึ่งใน..วันนี้..ฉันได้มายืน
ณ.ที่ของเราที่..เคยมีเธอเคียงข้าง
และฉันก็คงทำอะไรไม่ได้
มากไปกว่าการที่ฉัน
จะทิ้งความรู้สึกดีๆ..ที่มีต่อเธอ
ที่ยังเหมือนเดิม..เอาไว้
ณ.ที่แห่งนี้

หากวันหนึ่งวันใด
ที่เธอไม่มีใคร..
ถ้าเธอผ่านมา ณ.ที่ของเรา
หากเธอหยุดมอง
รอบๆที่ตรงนั้น
และใช้หัวใจสัมผัส
เธอก็คงจะมองเห็น
ความรู้สึกดีๆที่ฉันมีต่อเธอ
มันยังคงเหมือนเดิมเสมอ

ดั่ง..วันแรก..ที่เรา..เคยรักกัน

มันยังคงหมุนวน
อยู่ที่ๆของเรา..ตรงนั้น
ที่ๆเราเคยรักกัน

แม้..ทาง..ฝัน..จะ..จบ..ลง


กวี บทเก่า
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: