Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
16 กรกฎาคม, 2561, 23:11:14

   

ผู้เขียน หัวข้อ: เหตุที่แมวขี้แล้วต้องฝัง (นิทานพื้นบ้าน)  (อ่าน 4670 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
นภดล มณีวัต
ผู้ดูแลบ้าน
ผู้บัญชาการสูงสุด
*****


เพศ: ชาย
กระทู้: 19,903
สมาชิกลำดับที่ 2
คนจนผู้ยิ่งใหญ่


เว็บไซต์

| |

« เมื่อ: 15 สิงหาคม, 2554, 10:03:47 »

เหตุที่แมวขี้แล้วต้องฝัง นิทานพื้นบ้านชุมพร



เนื้อเรื่อง
         
พฤติกรรมของแมวที่มีลักษณะพิเศษกว่าสัตว์ประเภทอื่นกล่าวคือเมื่อถ่ายของเสียออกจากร่างกายแล้วมักจะกลบฝังอย่างเรียบร้อยพร้อมดมสำรวจกลิ่นก่อนจากไป จึงดูเหมือนว่าแมวเป็นสัตว์ที่รักษาความสะอาด  ซึงพฤติกรรมดังกล่าวได้ถูกนำไปเปรียบเปรยเกี่ยวกับการสร้างระเบียบวินัย หรือการรักษาความสะอาด ในสำนวนที่เคยชินว่า ขี้แล้วกลบเป็นแมวขี้แล้วแจวเป็นหมา
         
มูลเหตุที่ทำให้แมวต้องขี้แล้วฝัง  มีการเล่าขานมาหลายลักษณะ สำหรับจังหวัดชุมพรได้มีการสร้างนิทานที่อธิบายสาเหตุของแมวขี้แล้วต้องฝังไว้ว่า
         
ในอดีต  แมวกับเสือเป็นสัตว์ที่รักกันมาก แต่ด้วยคุณลักษณะพิเศษของแมว บางประการที่เสือทำไม่ได้ เช่น การเดินได้อย่างแผ่วเบา จนแทบไม่ได้ยินเสียง ความสามารถในการขึ้นต้นไม้ได้อย่างรวดเร็ว การตะครุบเหยื่อได้รวดเร็วไม่พลาดเป้าหมาย  เพราะสามารถย่องเข้าหาเหยื่อได้เงียบกริบ จนเหยื่อไม่ได้ยินเสียง  ซึ่งใน
ขณะนั้นเสือยังเป็นสัตว์ที่ไม่มีความสามารถอะไร  เหมือนในปัจจุบัน  ทำให้ความเป็นอยู่หรือการล่าเหยื่อเพื่อเป็นอาหาร ลำบากและด้วยความเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก เสือจึงขอร้องให้แมวช่วยสอนความสามารถพิเศษ ต่าง ๆ ดังกล่าวให้โดยยอมลดตัวเป็นลูกศิษย์ของแมว ทั้ง ๆ ที่เป็นสัตว์ซึ่งมีขนาดรูปร่าง ใหญ่โตกว่าแมวหลายเท่า

แมวเห็นว่าเสือเป็นเพื่อนรัก  จึงยอมถ่ายทอดวิธีการเดินได้อย่างแผ่วเบา  การย่องหาเหยื่อ  การขึ้นต้นไม้ ซึ่งเป็นคุณลักษณะพิเศษของแมวให้ บังเอิญแมวมา  ฉุกคิดถ้าสอนวิธีการต่าง ๆ ให้เสือจนหมด หากเสือคิดหักหลัง จับแมวกินเป็นอาหารย่อมรอดพ้นอันตรายได้ยาก จึงไม่สอนวิธีไต่ไม้อันเดียว  เพื่อเป็นกลยุทธ์ในการ
เอาตัวรอด ส่วนเสือเมื่อได้เรียนรู้วิธีการต่างๆจากแมวแล้ว ก็มีความคิดไม่ซื่อดังที่แมวคาดเอาไว้ ด้วยการพาลหาเรื่องกับแมวเพื่อจับกินเป็นอาหาร  แมวจึงวิ่งหนีขึ้นต้นไม้เสือก็วิ่งตาม  ดังนั้นแมวจึงใช้วิธีไต่กิ่งไม้จากต้นไม้นี้ไปต้นไม้โน้นเรื่อยๆ ซึ่งเป็นวิชาที่แมวไม่ได้สอนเสือ

ทำให้เสือต้องลงจากต้นนั้น ไปขึ้นต้นไม้ใหม่ที่แมวไต่อยู่ ทำอย่างนี้เป็นเวลานาน เสือยังไม่สามารถจับแมวได้ขณะที่ตัวเองเริ่มอ่อนแรงและเหนื่อยขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เสือยิ่งโกรธแมวหนักขึ้นเพราะรู้ว่าแมวไม่ได้สอนวิชาให้ทั้งหมด จึงกล่าวอาฆาตแมวไว้ว่า ต่อไปนี้เสือจะจับแมวกินเป็นอาหารชั่วลูกชั่วหลาน แต่หากจับแมวกินไม่ได้ แม้จะเจอแต่ขี้ของแมวก็จะกินเสียให้หมด เมื่อแมวได้ยินดังนั้นจึงเกิดความกลัวว่าเสือจะตามกินแมวและลูกหลานของตนตามที่ได้กล่าวคำอาฆาตไว้ จึงปลูกฝังนิสัยให้แมวขุดหลุมเมื่อขี้หรือเยี่ยว   แล้วเขี่ยดินกลบฝังทุกครั้งทันทีที่ทำธุระเสร็จ เพื่อกลบเกลื่อนหลักฐานไม่ให้เสือตามกินขี้หรือ  ตามร่องรอยของแมวได้  และกลายเป็นพฤติกรรมของแมวที่เราพบเห็นกันในปัจจุบัน

คติ
         
นิทานเรื่องสอนให้รู้ว่าไม่มีมิตรแท้หรือศัตรูถาวร       การวางมาตรการป้องกันย่อมรักษาตัวให้พ้นภัยได้
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: