Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้
เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชนไทย

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
24 กันยายน, 2560, 11:57:55

   

ผู้เขียน หัวข้อ: ชาวเล ที่พังงา  (อ่าน 3348 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้






หน้า: [1]
นภดล มณีวัต
ผู้ดูแลบ้าน
ผู้บัญชาการสูงสุด
*****


เพศ: ชาย
กระทู้: 19,573
สมาชิกลำดับที่ 2
คนจนผู้ยิ่งใหญ่


เว็บไซต์

| |

« เมื่อ: 12 กันยายน, 2554, 21:22:29 »

ชาวเล



ความเป็นมา
         
ชาวเลเป็นชื่อชนกลุ่มน้อยกลุ่มหนึ่ง  ที่อาศัยอยู่ตามเกาะ ชายหาด หรือชายฝั่งทะเลด้านตะวันตก ทางตอนใต้ของประเทศไทย บริเวณทะเลอันดามัน จัดเป็นชนกลุ่มน้อย (Minority Group) คำเรียกขานชนกลุ่มนี้แตกต่างกันออกไปตามวัฒนธรรมและท้องถิ่น เช่น  พม่าเรียกชนกลุ่มนี้ว่า เซลัง (Selang) เซลอง (Selong) หรือ เซลอน  (Selon)  ยะโฮร์และสิงคโปร์  เรียกว่า  โอรังเลาต์  (orang lout) หรือ รายัตเลาต์ (Rayat lout) อินโดนีเซียเรียกว่า บาโจ (Badjo) ฯลฯ


         
สำหรับประเทศไทยมีคำเรียกชนกลุ่มนี้เป็นหลายอย่างคือ  ชาวเล ชาวน้ำ ชาวไทยใหม่ ชาวสิงห์ มาซิง มอเก็น และ มอเกล็น
         
จากการค้นคว้าในแง่มุมต่างๆของนักวิชาการ  ตลอดจนหลักฐานทางประวัติศาสตร์ สันนิษฐานว่าชาวเลเป็นเผ่าพันธุ์ที่อพยพมาจากแม่น้ำแยงซีเกียง ในประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มาทางใต้ตามลำน้ำโขง จนออกทะเล   จึงเร่ร่อนไปตามเกาะต่างๆจนถึงแหลมมลายูและแนวฝั่งพม่า จากการตรวจค้นพบวัตถุเก่า เครื่องมือเครื่องใช้และประเพณีที่หลงเหลืออยู่ เชื่อกันว่าชาวเลเป็นบรรพบุรุษของชาวมลายูอย่างแน่นอน


         
ชาวเล  เรียกตัวเองว่า  โอรัง  ละวุ้ย  (อูรัก  ราโว้ย)  แปลว่า  คนทะเล ในจังหวัดพังงามีชาวเลอาศัยอยู่บริเวณเกาะพระทอง เกาะย่านเชือก  และหมู่เกาะสุรินทร์  อำเภอคุระบุรีตลอดจนกระจายมาถึงชายฝั่งทะเลบ้านทุ่งน้ำดำ อำเภอตะกั่วป่า  บ้านลำปีอำเภอท้ายเหมือง ชาวเลพวกนี้ เป็นกลุ่มที่เรียกตัวเองว่า "มอเกล็น"
(Moklen)



วิถีชีวิตและภาษา
         
ชาวเลมีชีวิตหากินอยู่กับทะเลตลอดเวลา    อาศัยเรือเป็นบ้านเรือน    บางครั้งก็ขึ้นมาอาศัยบนบกเพื่อหลบพายุหน้ามรสุม  โดยสร้างเพิงพักขนาดเล็กๆอยู่ใกล้กับทะเล  ชนกลุ่มนี้จะมีสังคมวัฒนธรรม  ภาษาพูดตลอดจนขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นของตนเอง มีความเป็นอยู่อย่างง่ายๆ ชาวเลมีแต่ภาษาพูดไม่มีตัวอักษรสำหรับเขียน  เป็นกลุ่มที่รักอิสระ   ชอบเร่ร่อนแล่นเรือท่องไปในทะเลตามเกาะแก่งต่างๆ  รักความสงบ



การปรับปรนในสังคมปัจจุบัน
         
ชาวเลที่อาศัยอยู่ในจังหวัดพังงาในปัจจุบัน  เป็นพวกที่อพยพมาอยุ่บนบกประมาณ ๗๐-๘๐ ปีมาแล้ว เช่นที่อำเภอท้ายเหมืองและอำเภอตะกั่วป่า โดยตั้งเป็นหมู่บ้าน มีโรงเรียน มีวิถีชีวิตที่คล้ายคลึงกับคนไทยทั่วไป  จะแตกต่างกันอยู่บ้างในเรื่องวิถีการดำเนินชีวิต   เพราะชาวเลยังขาดแคลนด้านสุขอนามัยมีการเจ็บป่วยโดยเฉพาะโรคผิวหนัง ตลอดจนการติดสิ่งเสพย์ติด  ได้แก่  สุรา  และกระท่อม  กัญชา  ฯลฯ บางส่วนหันมาประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปแทนการออกหากินในทะเล  ยกเว้นพวกที่อาศัยอยู่ในหมู่เกาะสุรินทร์ที่ยังคงหากินอยู่กับทะเล แต่ก็เริ่มอัตคัตมากขึ้นเพราะทรัพยากรธรรมชาติในทะเลมีน้อยลงและผิดกฎหมายอุทยานแห่งชาติด้วย
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า




หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: