Siamsouth.com ศิลปวัฒนธรรม ท่องเที่ยว ธรรมะ ภาคใต้

ธรรมมะ และข้อคิดต่างๆในการใช้ชีวิตของพุทธศาสนา => ธรรมะที่ถูกต้องตามหลักพระไตรปิฏก => ข้อความที่เริ่มโดย: dhammadee ที่ 06 เมษายน, 2562, 09:18:35



หัวข้อ: การปล่อยวาง
เริ่มหัวข้อโดย: dhammadee ที่ 06 เมษายน, 2562, 09:18:35
"เรากราบลงก่อนเราจะนอน เรากราบไหว้พระสวดมนต์
 นั่นแหละคือการปฏิบัติง่าย เข้าง่ายออกง่าย ถ้าเป็นอย่างนี้ เวทนาจะไม่เกิด เราจะภาวนามีแต่ความสุขความเจริญอยู่ในจิตใจของเราอยู่ตลอดเวลา เพราะจิตใจมันเป็นอย่างนั้น เกิดความเคยชินอยู่อย่างนั้น นานไปนานมา จิตมันศึกษาไปเรื่อยๆ ขณะที่จิตมันศึกษาไปเรื่อยๆ มันเป็นวิปัสสนา ประกอบกับสมถะ ตัวรู้มันจะเกิดขึ้นเยอะขึ้น ๆ ธรรมก็จะเกิดขึ้น ปัญญาก็จะเกิดขึ้น มากขึ้นๆ ไม่มีที่สิ้นสุดเลย..."
 
ธรรมเทศนา พระอาจารย์ไม อินทสิริ





"ความคิด...สามารถที่จะเปลี่ยนชีวิตได้ แต่ต้องเลือกที่จะคิด มีสติมีปัญญาเป็นเครื่องประดับความคิด แต่หากวางใจไว้ผิด คิดแบบขาดสติ...ชีวิตจะยุ่งยาก"

คติธรรม
พระครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร





การภาวนาก็คือ
 การค้นคว้าทำให้แจ้งในสิ่งที่เราไม่แจ้งไม่ชัด
 ที่ใจของเรายึดนั้นก็เพราะ
 ใจของเราไม่แจ้งชัดตามความเป็นจริง
 ใจของเราแจ้งชัดตามความเป็นจริงขณะใด
ขณะนั้นใจของเราปล่อยวางเอง
 โดยไม่ต้องตั้งใจที่จะปล่อยวาง
 หลวงปู่แบน ธนากโร





“การเคารพความเห็นต่าง หมายความว่า
 ไม่มองว่าเป็นความเห็นที่งี่เง่า ไม่ได้เรื่อง
 หรือเหยียดหยามความเห็นนั้น เพียงแค่เขา
 เห็นต่างจากเรา พร้อมรับฟังอย่างตั้งใจ

 แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ไม่โต้แย้งเลย
 แม้เคารพความคิดเห็นของเขา ก็ไม่ได้แปลว่า
 เราต้องเห็นด้วยกับเขา เราสามารถมีความเห็นต่างได้

แต่จะพูดหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเหตุหลายอย่าง เช่น
 สถานการณ์แวดล้อม หรือความพร้อมของอีกฝ่าย

แต่ถ้าเรามีความปรารถนาดีต่อเขา
 และเห็นว่าประเด็นที่พูดนั้น เป็นเรื่องสำคัญ
 ก็ควรพูดให้เขารู้

ในเรื่องนี้พระพุทธองค์ให้หลักไว้ว่า
 ๑.พูดความจริง
 ๒.มีประโยชน์
 ๓.ถูกเวลา
 ๔.วาจาสุภาพ
 ๕.มีจิตปรารถนาดี”

 พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล